In Jachie Training Centre (JTC) worden jaarlijks zo'n 50 gehandicapte jongeren opgeleid tot wever, schoenmaker, fashion-designer of naai-specialist. Dit jaar staat het Liliane Fonds garant voor het schoolgeld van vijf gehandicapte jongeren waarvoor zij het JTC per persoon een ruime 600.000 cedis (wat neerkomt op een kleine 190 gulden) per jaar moet betalen. De kids krijgen hiervoor hun opleiding, eten en onderdak. In breder perspectief gezien, krijgen de jongeren hierdoor eigenlijk een kans op een betere, zelfstandige toekomst.

Tijdens ons bezoek kom ik in contact met Maxwell, de accountant van JTC. Het blijkt een aardige kerel en hij geeft Pieter, Zuster Ann en mij een heldere kijk op de minder gemakkelijke positie van gehandicapten in de Ghanese samenleving. Omdat ik weet dat we zaterdagmorgen op de terugweg nog even bij het JTC zullen langsgaan, vraag ik hem of hij bereid is hetgeen hij me die middag vertelt, eens kort op papier te zetten.

Onderstaande is dan ook een letterlijke kopie van hetgeen hij me afgelopen zaterdag heeft gegeven. Wanneer je tussen alle Gods doorleest, (het blijft natuurlijk wel een Ghanees) blijft er, denk ik, een heel aardige weergave over van de positie van veel gehandicapten in Afrika zoals we die tot nu toe zijn tegengekomen gedurende onze tocht langs de verschillende mediators:

Disability is not a condemnation to uselessness, but is a shortcoming in life that can be rehabilitated because, those persons who have been affected have the will and desire and therefore they are teachable, trainable and can be educated.

Unfortunately for us as persons with disabilities, some of our parents families and the communities within which we live, don't believe or understand that the above statement is true.

I am glad to say that those personalities with disabilities who had encouragement from their parents, and support from NGO's like Liliane Fonds, have proved the skeptics wrong by not only venturing into professions and trade but attaining some higher heights of capabilities and success that hither to superstition, negligence, neglect and societal misconception foreboded them to attain.

In some communities in Ghana, people believe that the disabled are the children of gods, are wizard, burdensome and of no use to the society. The most affected by this believe are those who unfortunately happened to come from families who are not enlightened and are poor.

I am happy to state that those who have been sponsored by Liliane Fonds (the Jachie Training Centre asks an average cost per person for a three (3 years) vocational training which consist of feeding an resettlement package is about One Million Nine Hundred Thousand Cedis (een kleine 600 gulden, Ron) within my society through medical rehabilitation, vocational training and secular education are now self confident and empowered so much that they fully participate in community activities like attending church services, durbars, funerals, sporting activities and other social activities.

Apart from the social empowerment there is also the economic empowerment. Those who have successfully passed out of the training, have established their own business where they taking care of themselves and their parents who never believe that an thing good can come from them. Most of the beneficiaries of the support of, among others, Liliane Fonds, are now responsible, respected and acceptable within their families and in their communities in general.

Long Live Liliane Fonds
Long Live the Disabled in Ghana

Maxwell JK Boachie
Accountant JTC