Met het bereiken van de Ivoorkust, bereiken we ook het vierde project van het Liliane Fonds dat we zullen bezoeken. De planning vooraf was om enkele dagen door te brengen met Zuster Claudine in Tanda. Zoals in het dagboek reeds was te lezen, is contact opnemen met zuster Claudine geen kinderspel. Op de valreep, vroeg op de ochtend van vertrek lukt het Ron om contact te krijgen met zuster Claudine. In zijn beste Frans voert hij een gesprek van een half uur en alles lijkt ineens een stuk duidelijker.

Zuster Claudine stelt ons voor om niet alleen haar te bezoeken, maar een kleine tour te maken door het Noordoosten van Ivoorkust. Dit gezien het feit dat in Ivoorkust zeer veel kinderen worden geholpen met behulp van een groot aantal mediators. Door deze kleine tour kunnen wij, zo redeneert zuster Claudine, een completer beeld krijgen van het werk in Ivoorkust.

Vol goede moed gaan Ron en ik op zoek naar de eerste mediator die 'toevallig’ woonachtig is in het dorp waar wij op dat moment verblijven. Het vertrek uit Bouna wordt, met medewerking van de vriendelijke Duitse boswachter die ons hier onderdak verleent, een dag uitgesteld.

We hebben in de afgelopen dagen een heel goed beeld gekregen van de werkzaamheden van het Liliane Fonds in Ivoorkust. Het is duidelijk dat er op vele plaatsen hard gewerkt wordt aan het verbeteren van de situatie van het gehandicapte kind. De resultaten zijn veelbelovend.

Wat echter jammer is van de afgelopen dagen, is het feit dat je eigenlijk met niemand een iets diepere band hebt kunnen opbouwen. Ron en ik hebben ons dan ook voorgenomen om in de andere landen weer minder mediators te bezoeken en dan weer voor een iets langere periode om op deze manier een beter contact op te bouwen met de mediators.